Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen kararı, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını kısmen haklı bularak tekerrür hükümleri ve koşullu salıverilme süreleri bakımından düzelterek onamıştır.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan yargılanan sanık müdafiinin suçun gerçek failinin başkası olduğu, müvekkilinin suç kastı veya bilgisi bulunmadığı yönündeki beraat talebi ile aksi halde cezada indirim yapılması taleplerini yerinde görmezken, Bölge Adliye Mahkemesi kararında 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun değişikliği uyarınca ikinci kez mükerrir sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına dair hatalı ibarenin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/24966 E.  ,  2025/22609 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2197 E., 2023/2099 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "dosyada faili meçhul olarak geçen ve kamera kayıtlarında görülen ikinci şahsın sanığın da beyan ettiği üzere Harun Karakuş olduğu, suçun failinin bu şahıs olduğu, olay anında polislerin gelmesi ile olay yerinden kaçtığı, sanığın isnat edilen suçları işleme kastı bulunmadığı, sanığın suçtan ve yapılan hırsızlık eylemlerinden haberinin olmadığı, sanığın suçun faili olmaması nedeniyle öncelikle beraatine karar verilmesi aksi hâlde suçun faili değil yardım edeni olarak cezada indirime gidilmesi ve alt sınırdan karar verilmesi gerektiğine", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmemesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi gereğince ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına,
” ibaresinin çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.