Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarından istinafta verilen mahkumiyet kararını onarken sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddetti.
Özet: İlk derece mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen beraat kararları, katılanın istinafı üzerine bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın ilgili suçlardan hapis cezasına mahkum edilmesine karar verilmiş olup, sanık müdafiinin savunma hakkı ihlali ve delil yetersizliği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun üst mahkeme tarafından esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesinin hükümleri hukuka uygun bulunmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/24934 E.  ,  2025/22598 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1756 E., 2023/1489 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi beraat kararları kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ayrı ayrı beraat kararı verildiği, katılan ...'ın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, h, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun'un 116/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlerin temyizi kabil olduğu anlaşılmakla;
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın üzerine atılı suça ilişkin savunmasını yapmak ve delillerini bildirmek için hak ve süre verilmediği, sanığa avukat tutma hakkının hatırlatılmadığı, olaya ilişkin tanık ifadesi ve kamera kaydının bulunmadığı, sadece katılanın beyanının esas alındığı, sanık hakkında mahkumiyete ilişkin hüküm kurmak için yeterli delilin bulunmadığı ve katılanın olay nedeniyle herhangi bir zararının bulunmadığına", yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.