Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararını hukuka uygun bularak sanığın temyiz başvurusunu esastan reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, sanık ve müdafiinin BTK kayıtlarında telefonu kullananın başkası olduğuna, sanığın evsiz olup iddia edilen eşyaların kendisinde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, telefonun hediye edildiğine, üst sınırdan ceza verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığına ve atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz nedenlerini değerlendirmiş; ancak önceki kararlarda herhangi bir hukuki isabetsizlik bulmadığından, istinaf başvurusunun reddine dair kararı onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/26366 E.  ,  2025/22566 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1081 E., 2023/1558 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, BTK kayıtlarında telefonu kullanan kişinin ... olduğunun sabit olduğuna, ...'nın beyanına başvurulması gerektiğine, sanığın evsiz ve barınma evinde kaldığına buna göre iddia edilen altın ve cep telefonların kendisinde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, söz konusu telefonun da sanığa hediye olarak verilmiş olduğuna, üst sınırdan ceza verilmesini gerektiren bir durum bulunmadığına, atılı suçu işlemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.