Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kanun yolu başvurusunu itiraz olarak incelemek üzere iade ederken, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı onadı.
Özet: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik istinaf başvurusunun itiraz olarak değerlendirilip merciine iadesine karar verilirken; hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz başvurusunda, sanık müdafiinin samimi ikrar ve zararı giderme beyanlarına rağmen fazla ceza verildiği iddiasının yerinde olmadığı, ilk derece ve istinaf mahkemesi kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin esastan reddiyle bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/26518 E.  ,  2025/22563 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/427 E., 2023/410 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama
I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemi yönünden itiraz niteliğinde olduğunu kabul ederek merciine iadesine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla sanık müdafiinin konut dokunulmazlığının ihlâli suçu ile ilgili kanun yolu başvuruları itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanığın samimi ikrarda bulunduğuna, zararı giderdiğini ifade etmesine rağmen fazla ceza aldığına, üst sınırdan cezaya hükmedilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bismil 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.