Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan temyiz başvurusunu esastan reddederek kararı onadığı içtihat.
Özet: Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının hukuki nitelendirme yanlışlığı, delil yetersizliği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırılık gibi gerekçelerle temyiz başvurusunu inceleyen Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulmayarak, bölge adliye mahkemesinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararını oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/10643 E.  ,  2025/22521 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2824 E., 2021/2697 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında ilk kararda güveni kötüye kullanma suçundan karar verildiğine, sonrasında dosyaya yeni delil girmediği hâlde bu sefer hırsızlık suçundan mahkûmiyet verildiğine, sanığın katılanın evinin mali işlerine de baktığı hususunun tanık beyanlarında belirtildiğine ve dosyaya aksine delil sunulmadığı halde mahkemece hangi delile dayanarak hırsızlık suçundan mahkûmiyet verildiğinin gerekçelendirilmediğine, sanığın kollukta ikrar etmesinin tek başına mahkûmiyet için yeterli olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın adlî sicil kaydının bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılanlara yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.