Hırsızlık suçunda kısmi iade sonrası etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken şikayetçinin rızasının sorulmamasının bozma sebebi sayılması ile konut dokunulmazlığı ihlali kararının temyiz edilemezliği.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen istinaf kararlarının temyizi üzerine, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz talebi, kanun gereği temyiz edilemez bulunarak reddedilirken; hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ise, sanığın eylem sonrası kısmi iade sağlamasına rağmen, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun şikayetçiden sorulup değerlendirilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunarak bozulmuş ve dosya yeniden incelenmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/23934 E.  ,  2025/22522 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/472 E. 2023/409 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II -Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne dair yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ile müdafinin temyiz istemlerinin "sanığın olay sırasında gerçeği değerlendirme yetisinin kaybolduğunu, suç kastı ile hareket etmediğine, lehe durumların uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya içerisindeki 24.12.2021 tarihli Tutanaktan, sanığın eylemden üç gün sonra kolluğa yakalanması akabinde suça konu motosikletin yerini göstermek suretiyle bahsi geçen motosikleti, plakası bulunmaksızın, hasarlı ve bazı bölgeleri farklı renklere boyanmış vaziyette iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, kısmî iade sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı hususu şikâyetçiden sorularak sonucuna göre kurulan hükümde 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.