Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen bölge adliye mahkemesi mahkûmiyet kararını, sanıkların temyiz itirazlarını reddederek oy birliğiyle onadı.
Özet: Sanıkların, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olarak suçsuz oldukları, eylemin başka kişilerce yapıldığı, delil yetersizliği bulunduğu ve adil olmayan ceza verildiği yönündeki temyiz itirazları, Yargıtay tarafından hukuka ve usule uygun bulunmayarak reddedilmiş, böylece İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin şikâyetçilere yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkûmiyet hükümleri onanarak kesinleşmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/7389 E.  ,  2025/22515 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1704 E., 2021/3229 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin, suçsuz olduğuna, eylemi gerçekleştiren suça sürüklenen çocuğun bir dolmuş içinde yakalandığına, suçunu itiraf edip olayın kendileri ile alakasının olmadığını beyan ettiğine, parmak izi ve kamera bulunmadığına, asliye ceza mahkemesinin beraat kararının uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu; sanık ...'nın temyiz isteminin, somut hiçbir delile dayanmaksızın hakkaniyete aykırı ceza verildiğine, beraat kararı verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında şikâyetçilere yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.