Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz başvurusunda, olay yeri tespit tutanağının belirleyici kanıt olması nedeniyle kolluk görevlilerinin dinlenmesi ve sanığa karşı çıkma olanağı tanınması gerekliliği, silahların eşitliği ilkesine aykırılık, şikayetçinin şikayetinden vazgeçmesinin dikkate alınmaması, beraat veya lehe hükümlerin uygulanması gerektiği iddiaları incelenmiş; ancak sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın hukuka uygun olduğu tespit edilerek temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/22333 E.  ,  2025/22508 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/923 E., 2023/648 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, olay yeri tespit tutanağının belirleyici kanıt olduğuna, tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin duruşmada dinlenmesi ve sanığa belirleyici kanıta karşı çıkma olanağının tanınmasının gerektiğine, silahların eşitliği ilkesine aykırı hareket edildiğine, şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesinin mahkemece dikkate alınmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, aksi hâlde lehe hükümler, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.