Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyette, sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine adli para cezası hesap hatasının düzeltilerek hükmün onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm edilen sanık hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin suçun vasfı, sübutu ve delil toplama yöntemlerine ilişkin kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilmiş; ancak adli para cezasının hesaplanmasında 83.330,00 TL yerine 83.300,00 TL olması gereken 30 TLlik bir hata olduğu belirlenerek, bu maddi hata temyiz incelemesini yapan mahkeme tarafından düzeltilmek suretiyle sanık müdafiinin diğer temyiz itirazları esastan reddedilmiş, hüküm düzeltilmiş haliyle onanmış ve sanığın salıverilme talebi reddedilmiştir.
10. Ceza Dairesi         2025/2482 E.  ,  2025/6535 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3485 E., 2024/3511 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İstanbul Anadolu 24. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
5. Hükmün gerekçesiz olduğuna,
6. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğine ve delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün gerekçesinin 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince hesaplanması sonucu (833 gün karşılığı 100,00 TL'den) 83.300,00 TL adli para cezası olarak hesap edilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 83.330,00 TL olarak belirlenerek fazla cezaya hükmolunmasınin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin uygulanmasına yönelik 3. paragrafından '' 83.330,00'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' 83.300,00'' ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2025 tarihinde karar verildi.