Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf başvurusunun reddine ilişkin temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve şikayetten vazgeçme iddialarına rağmen hükmün hukuka uygun bulunarak onanması.
Özet: Sanık müdafiinin eksik inceleme, tanık ifadelerindeki çelişkiler, delil yetersizliği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ihlali ve mağdurun şikayetinden vazgeçmesi iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen yüksek mahkeme, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümde ve istinaf mahkemesinin bu hükmü onayan kararında hukuka aykırılık bulunmadığına kanaat getirerek, müdafiin ileri sürdüğü temyiz nedenlerini yerinde görmemiş ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararını oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/26001 E.  ,  2025/22486 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/4737 E., 2023/2150 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkeme kararının eksik inceleme sonucu alındığına bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, mağdurun kendi akrabasından başkaca tanık bulunmamakla birlikte tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna, tanığın gözü ile görmediğini beyan ettiğine, anlatılanların hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi kesin ve subuta ermiş delillerle ispat edilemediğine, mağdurun şikâyetinden vazgeçtiğine bu durumun da zarara uğramadığının göstergesi olduğuna, sanığın atılı suçu işlediği tam ve kesin olarak ispat edilemediğinden yalnızca mağdurun iddiasından öteye geçemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğine, mahkemenin aksi kanaatte olması hâlinde lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.