Yargıtay 2. Ceza Dairesi, kasten yaralamada temyiz başvurusunu kesinlik nedeniyle usulden reddederken, konut dokunulmazlığı ihlalinde mahkumiyeti esastan onadı.
Özet: Sanık hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde, kasten yaralama suçuna dair 2.240,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin olarak ise sanık müdafiinin haksız tahrik ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararının hukuka uygun olduğu tespit edilip onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/12782 E.  ,  2025/22464 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3400 E., 2022/854 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Kasten yaralama suçuna ilişkin yapılan incelemede
5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.240,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak verilen istinaf isteminin reddine dair kararlara karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, temyizinin mümkün olmaması karşısında; aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II- Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin yapılan incelemede ise
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kaş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.