Yargıtay 7. Ceza Dairesi, Orman Kanununa Muhalefet Suçundan Sanıkların Beraat Kararını Delil Yetersizliği Nedeniyle Onaylayıp Temyiz İstemini Reddetti.
Özet: Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararının, bölge adliye mahkemesince sanıkların mahkûmiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle beraate çevrilmesi ve bu beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz başvurusunun, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair ihbar ve beyanların somut delillerle desteklenmemesi ve şüphenin giderilememesi nedeniyle yüksek mahkemece esastan reddedilerek beraat hükmünün oy birliğiyle onanmasıyla sonuçlanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/1405 E., 2021/2510 K.SUÇ: 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefetHÜKÜMLER : Sanıkların beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıYapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceBayındır Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/303 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53, 58, 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, sanıkların 6831 sayılı Kanun'un 91/1, 91/4, 5237 sayılı Kanun'un 53, 58, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 160 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.B. İstinafİzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/1405 Esas, 2021/2510 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının incelenmesi neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. maddesi uyarınca, sanıkların mahkûmiyetlerine yeter delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verilerek istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılan Vekilinin Temyiz İstemiSanıkların eylemlerinin gerek tanık ifadeleri gerekse tüm dosya içeriği ile sabit olduğu halde yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık ...'nin olay mahallinde motorlu testere ile ağaç keserek açma yaptığı yönündeki ihbarın somut deliller ile desteklenmediği, sanık ...'nin ise müsnet suçları işlediğine yönelik herhangi bir ihbar ya da beyanın bulunmadığı, bu nedenle sanıkların atılı suçları işledikleri yönündeki şüphenin giderilemediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bayındır Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.