Yargıtay 4. Ceza Dairesinin cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünün istinaf ve temyiz başvuruları sonucunda kesinleşerek onandığına dair kararı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı, istinaf mahkemesince de onanmıştır. Bu karara karşı katılan vekilinin, sanığın paylaşımının eleştiri veya ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, suçun oluştuğunu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğini belirterek yaptığı temyiz başvurusu, yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddedilmiş ve beraat hükmü oy birliğiyle kesin olarak onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1313 E., 2023/2298K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I .HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın paylaşımında yer alan sözlerin eleştiri, beddua ya da ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, atılı suçun oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bursa 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2026 tarihinde karar verildi.