Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık davasında Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2 maddelerine aykırı yapılan tebligatın geçersizliğini tespit ederek dosyanın usulüne uygun tebligat için iadesine karar vermiştir.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçuna ilişkin temyiz incelemesinde, katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adres yerine farklı bir adrese yapılan ve bila tebliğ iade edildikten sonra aynı geçersiz adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tekrar gönderilen gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi tebliğinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, dosyanın katılanın bilinen en son adresine ve gerektiğinde güncel MERNİS adresine usulüne uygun tebligat yapılması için iadesine karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/17220 E.  ,  2025/22420 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2331 E., 2022/2078 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/2331 Esas, 2022/2078 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında en son bildirdiği adresten farklı olan adresine yapılıp iade gelmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın ve sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin katılana usulüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek Tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.