Hırsızlık suçundan sanığa verilen mahkûmiyet hükmünün, iyi hal indirimi ve usulsüzlük iddialarına rağmen temyiz başvurusu esastan reddedilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanığın, istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine temyiz kanun yoluna başvurması üzerine yapılan incelemede; sanığın somut olayın değerlendirilmesinde usulsüzlük yapıldığı ve iyi hal indirimi uygulanmamasının haksız olduğu yönündeki temyiz iddialarının yerinde görülmediği, önceki tekerrüre esas alınan mahkûmiyetlerin uzlaşma nedeniyle düşürüldüğü anlaşılsa da, hırsızlık hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu reddeden kararının usul ve yasaya uygun olduğuna hükmedilerek temyiz isteminin esastan reddi ile mahkûmiyet kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12138 E.  ,  2025/22396 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/884 E., 2021/1086 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, somut olayın değerlendirilmesinde usulsüzlük yapıldığına, hakkında iyi hal indiriminin uygulanmamasının haksız olduğuna ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Finike Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2015 tarihli ve 2012/583 Esas, 2015/141 Karar sayılı ilâmına konu suçlar açısından uygulanan tekerrür hükümlerine esas mahkûmiyet kararlarının, ek kararlar ile uzlaşma nedeniyle düşürüldüğü ve başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas ilâmın bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Finike Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.