Hırsızlık suçundan verilen cezanın infazında kazanılmış hak ilkesinin eksik uygulanması nedeniyle hükmün Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan yargılanan sanığın istinaf talebinin esastan reddedilmesi üzerine temyiz edilen kararı inceleyen Yüksek Mahkeme, sanık müdafiinin beraat ve ceza fazlalığı iddialarını yerinde bulmamış; ancak önceki mahkeme kararı ile belirlenen hapis cezasının "kazanılmış hak" ilkesi uyarınca infaz edilmesi gerekliliğinin Bölge Adliye Mahkemesi kararında usulüne uygun belirtilmediğini tespit ederek, hükmü bu yönde düzeltmek suretiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/22617 E.  ,  2025/22392 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2709 E., 2023/69 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair kuvvetli delil bulunmadığına, sanığın beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesinin hatalı olduğuna, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli bozma kararı öncesinde sanığın hırsızlık suçundan sonuç olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan hüküm aleyhine istinaf istemi bulunmadığı gözetilerek; sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 1 43... . maddelerine göre belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden İNFAZINA" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.