Marka başvurusunun 556 sayılı KHK 8/3e dayalı öncelik hakkı itirazıyla reddedilen YIDK kararının iptali davasında, ilk derece mahkemesinin kısmi kabul kararı 11. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır.
Özet: Davacının "..." ibareli marka başvurusunun 39. sınıftaki hizmetler yönünden, davalı şirketin "TCI" ibaresi üzerinde önceye dayalı hak iddiasıyla TürkPatent Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından kısmen reddedilmesi üzerine açılan YİDK kararının iptali davasında; ilk derece mahkemesi, önceki bozmaya uyarak, davalı şirketin belirtilen pilotluk, hava taşıtı kiralama ve bakım hizmetleri gibi 39. sınıf hizmetler için önceye dayalı bir hakkı bulunmadığı gerekçesiyle YİDK kararını kısmen iptal etmiştir. Hem davacı hem de davalı kurumun temyiz itirazları, Yüksek Mahkeme tarafından yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve usul ve kanuna uygun bulunan ilk derece mahkemesi kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2024/81 Esas, 2024/225 KararHÜKÜM : Kısmen kabulİlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVADavacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçesinde; davacının 2011/55029 sayılı "...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin(556 sayılı KHK) 8. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca önceye dayalı haklarını gerekçe göstererek başvuruya itirazı üzerine TÜRKPATENT tarafından başvuru kapsamındaki 39. sınıftaki mal ve hizmetlerin çıkartıldığını, bu karara yaptıkları itirazın, davalı şirketin "TCI" ibaresi üzerinde öncelik hakkı bulunduğu gerekçesiyle TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu başvurudan çıkartılan 39. sınıf hizmetler yönünden davalının önceye dayalı bir faaliyetinin bulunmadığını ileri sürerek 2014-M-1785 sayılı TÜRKPATENT YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.II. CEVAP 1.Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının usul ve kanuna uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.2.Birleşen davada davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin eskiye dayalı öncelikli hak sahibi olduğunu, markalar benzer olduğundan iltibasa sebebiyet vereceğini savunarak davanın reddini istemiştir. III.MAHKEME KARARI Mahkemece bozma ilamına uyularak 2011/55029 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan ve davalı Kurumca reddedilen " pilotluk hizmetleri, ....... hava taşıtlarının uçuşla ilgili araç ve teçhizatın, güç sistemi, parça ve komponentin kiralanması hizmetleri.... uçak yedek parça, bakımı, onarım, dönüştürme ve modernizasyon için gereken materyalin depolanması hizmetleri...." yönünden davalı şirketin 556 sayılı KHK'nın 8/3 hükmü anlamında önceye dayalı hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2014-M-1785 sayılı YİDK kararının belirtilen hizmetler yönünden kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. IV. TEMYİZ A. Dava ve Hukuki NitelendirmeDava, davacının “TCI Turkish Kabin Interior” ibareli marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. V. SONUÇ: Asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl ve birleşen davada davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 27.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.