Hırsızlık suçunda sanık müdafiinin delil yetersizliği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay 2. Ceza Dairesince reddedilerek istinaf kararı onandı.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkili hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, maddi gerçekle bağdaşmadığı, sanığın olayla ilgisiz olduğu ve aleyhine yeterli delil bulunmadığı gerekçeleriyle yaptığı temyiz başvurusu üzerine yüksek mahkeme, bölgesel adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit etmeyerek, savunmanın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddetmiş ve usul ile yasaya uygun bulduğu hükmün onanmasına oybirliğiyle karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/11932 E.  ,  2025/18250 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3881 E. 2021/2243 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ek kararın onanması, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, maddi gerçekle bağdaşmadığı, sanığın anılan olay ile herhangi bir ilgi ve alakasının bulunmadığı, aleyhine herhangi bir delilin dosyada mevcut olmadığı, hırsızlık anını gösterir herhangi bir güvenlik kamerası veya tanığın bulunmadığı, sanığın suça konu iş yerine gelip yemek yemesi hâlinde parmak izinin çıkmış olma ihtimalinin bulunduğu, sanığın atılı suçlardan beraatinin gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin 28.12.2021 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümleri temyiz ettiği, bu dilekçe üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 10.01.2022 tarihli ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin temyiz talebinin reddedildiği, bu ek kararın 23.01.2022 tarihinde sanık müdafiine tebliği üzerine müdafiinin bu ek karara ilişkin temyiz dilekçesi vermediği ve 28.12.2021 tarihli temyiz dilekçesi kapsamında mala zarar verme suçunun da bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinin yalnızca hırsızlık suçuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.