İkinci Ceza Dairesi, hırsızlık ve diğer suçlardan mahkum olan sanığa kararın usulüne uygun tebliğ edilmemesi ve gerekçeli temyiz dilekçesi uyarısı eksikliği nedeniyle dosyayı Bölge Adliye Mahkemesine iade etti.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarına ilişkin verilen hükümlerin temyiz incelemesinde, sanığa kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini ve temyiz başvurusunda gerekçeli dilekçe sunma zorunluluğuna dair eksik bilgilendirme yapıldığını tespit etmiştir. Sanığın cezaevinde olması halinde bizzat kendisine, aksi takdirde bildirdiği son adresine tebligat yapılması, gerekçeli temyiz dilekçesi sunma süresi ve reddi ihtarı konusunda tam bilgilendirme sağlanması gerektiğini belirterek, tespit edilen usul eksikliklerinin giderilmesi için dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine geri gönderilmesine karar vermiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/2284 E.  ,  2025/18210 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2050 E., 2019/1346 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 2018/2050 Esas, 2019/1346 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
1. Sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın, sanığın Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan 05.03.2019 tarihli duruşmada alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın farklı olan MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında; 17.04.2019 tarihli kararın sanık ...'ya usulüne uygun olarak sanığın cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3 ve 263/1. maddelerine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin bildirilmesi suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın 05.03.2019 tarihli ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesinde belirtilen sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarı da belirtilmek suretiyle tebliğ edilerek, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi ile;
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.04.2019 tarihli ve 2018/2050 Esas, 2019/1346 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından temyiz dilekçesinde temyiz sebebi bulunmayan sanık ...'e "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.