Hırsızlık suçundan istinaf mahkemesince onanan hükme karşı sanık müdafiinin delil yetersizliği ve ceza artırımı itirazlarıyla yaptığı temyiz başvurusunun Yargıtay tarafından esastan reddedilerek kararın onanması.
Özet: Sanık müdafiinin hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin temyiz başvurusunda, cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı ve beraat gerektiği yönündeki iddiaları, istinaf mahkemesince verilen kararda herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmemesi üzerine reddedilmiş; böylece, sanık hakkında kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/14877 E.  ,  2025/18169 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1191 E., 2022/1094 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin "cezalandırmaya yeter, kesin, açık, şüpheden uzak delil bulunmadığına, TCK'nın 143. maddesinden artırım yapılamayacağına, beraate hükmedilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.