Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf başvurusunun reddi ile ilgili temyiz istemini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf mahkemesince esastan reddi sonrasında yapılan temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin suç unsurlarının oluşmadığı ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiği yönündeki iddialarını değerlendirmiş; ancak, ilk derece ve istinaf mahkemelerinin hakaret eyleminin sanık tarafından işlendiği, takdiri indirim uygulandığı fakat diğer lehe hükümlerin uygulanmasına gerek olmadığına dair gerekçelerini yerinde bularak, dosya kapsamındaki tüm deliller ışığında hukuka aykırılık saptamadığı için temyiz başvurusunun esastan reddine ve hükmün onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2304 E. , 2023/2259 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığını ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunması ve tüm dosya kapsamından, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2026 tarihinde karar verildi.