Yargıtay 11. Ceza Dairesi, bilişim sistemleri aracılığıyla dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararını ve tekerrür uygulamasını onayarak temyiz başvurusunu esastan reddetti.
Özet: Bu hukuki evrakta, bilişim sistemlerini araç olarak kullanarak dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesince 6 yıl hapis ve 40.000 TL adli para cezasına çarptırılan sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, istinaf mahkemesince tekerrür maddesinin uygulanmasına dair kısmının düzeltilerek esas yönünden istinaf başvurusunun reddedilmesi sonrasında, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı, yeterli gerekçe bulunmadığı ve lehe hükümlerin uygulanmadığı iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunun, yargılama sürecindeki usul işlemlerinin kanuna uygunluğu, delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının doğru tespiti gerekçeleriyle esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onandığı belirtilmektedir.
11. Ceza Dairesi         2022/8164 E.  ,  2025/15241 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1568 E., 2020/982 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2019/129 Esas, 2019/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f-son, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2019/1568 Esas, 2020/982 Karar sayılı kararı ile hüküm fıkrasının (B) bendinin (8) numaralı paragrafında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine "Sanığın suç tarihinden önce Diyarbakır 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/425 esas, 2016/417 karar sayılı ilamı ile nitelikli dolandırıcılık suçundan 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 24.02.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın yasada belirtilen tekerrür süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla TCK'nın 58/7. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden mahkûmiyet kararı verilerek teşdit uygulandığına, zarar giderildiği ve şartları oluştuğu hâlde lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli ve 2019/1568 Esas, 2020/982 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.