Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık mahkumiyetine karşı yapılan temyiz istemini, zararı giderme ve delil yetersizliği iddialarını reddederek hukuka uygun bulmuştur.
Özet: Sanık ve müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, sanığın zararı giderme isteğinin göz ardı edildiği, pişmanlığının kayda geçmediği ve beraat etmesi gerektiği; müdafiinin ise soruşturma aşamasında delillerin yetersiz toplandığı ve kesin delil bulunmadığı iddialarıyla temyiz etmesi üzerine yapılan incelemede, hükmün hukuka uygun olduğu ve temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği tespit edilerek, bölge adliye mahkemesinin usul ve yasaya uygun kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/6516 E.  ,  2025/18281 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2479 E., 2024/226 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, katılanın zararını gidermek istediği halde Mahkemenin bu zemini hazırlamadığına, pişmanlığının duruşma zaptına geçmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; soruşturma aşamasında delillerin tam olarak toplanmadığına, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.