Hırsızlık suçuna ilişkin istinaf incelemesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin CMK 280 kapsamı dışında verdiği bozma kararı ile buna dayalı ilk derece mahkemesi hükmünün hukuka ağır aykırılık nedeniyle hükümsüzlüğünün tespiti.
Özet: Yüksek Mahkeme, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunda, Bölge Adliye Mahkemesinin 5271 sayılı Kanunda sınırlı olarak belirtilen durumlar dışında dosya üzerinden duruşma açmaksızın bozma kararı vermesinin hukuka aykırı olduğuna, bu uygulamanın ilk derece mahkemesince yeniden kurulan hükmü yasal dayanaktan yoksun kıldığına ve ilgilinin temyiz hakkını kısıtladığına hükmederek, bu tür bozma kararlarının hükümsüzlüğünü ve yargılamanın bu nedenle hatalı ilerlediğini belirtmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/4220 E.  ,  2025/20632 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/672 E., 2024/1443 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, eylemin uzlaşma kapsamında bulunan TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/339 Esas, 2022/387 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/3379 Esas, 2023/872 Karar sayılı kararı ile “...Dosya kapsamındaki anlatımlara göre, mağdurların enişte kayın birader oldukları , ortak iş yaptıkları, sanık ... ve arkadaşlarının suç tarihinde mağdurlar tarafından etrafı tel örgü ile çevrilerek arsa içerisinde muhafaza edilen istif edilmiş inşaat malzemelerini alıp geldikleri araca yükledikleri sırada durumu fark eden...'ın seslenmesi ile "ne varki, iki tahta aldık" diyerek 2 adet tahtayı araçtan indirip olay yerinden uzaklaştıkları, akabinde mağdur ...'ın olaydan kardeşi ... haberdar ettiği, devamında hazırlık tanığı ..........in de ........... meydanına giderek sanıkları beklemeye koyulduğu, sonrasında verilen bilgiler doğrultusunda meydandan itibaren hırsızlık olayına karışan aracı takibe alarak kolluğu haberdar ettiği ve kolluk tarafından yakalandıklarında da yapılan araç kontrolünde aynı yerden alınmış mağdurlara ait 37 adet malzeme daha çıktığı, bu haliyle kesintisiz takip olmaksızın yakalanan sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK 142/2-h madde kapsamında tamamlanmış hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK 141/1 ve 35 maddeleri ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi ve iştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş olanlara sebebiyet verme durumuna göre yargılama giderleri ayrı ayrı yükletileceği düşünülmeden CMK 326./2 maddesine aykırı davranılması, ...” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “…bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2022/3379 Esas, 2023/872 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2023 tarihli ve 2023/276 Esas, 2023/660 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.