Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen istinaf ret kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat kararının temyizini hukuki yarar ve yasa maddeleri gereği reddetmiştir.
Özet: Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmünü temyiz etmesinde hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle temyiz istemi reddedilmiş; hırsızlık suçuna ilişkin bölge adliye mahkemesince verilen ek kararın, beş yıl veya daha az hapis cezalarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümlerin temyiz edilemezliği kapsamında değerlendirilmesi ve kararda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle sanığın temyiz talebi reddedilerek ek karar onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/12630 E.  ,  2025/20646 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ : 21.03.2025
SAYISI : 2024/2486 E., 2025/729 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine, Beraat kararı verilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/2486 Esas, 2025/729 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz isteminin beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde hukuki yarar bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298.maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.03.2025 tarihli ve 2024/2486 Esas, 2025/729 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.03.2025 tarihli ve 2024/2486 Esas, 2025/729 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.