Hırsızlık ve Mala Zarar Verme Suçlarında Temyiz Başvurularının İncelenmesi: Biri İçin Hukuki Engel, Diğeri İçin Esastan Reddin Onanması.
Özet: Yargıtay, sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen cezanın türü ve miktarı nedeniyle temyiz edilemez olduğuna hükmederek bu yöndeki temyiz talebini reddetmiş; hırsızlık suçundan ise sanık müdafiinin delil değerlendirme hatası, lehe hükümlerin uygulanmaması ve zarar giderme süresi tanınmaması yönündeki itirazlarını yerinde bulmayarak, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararının hukuka uygun olduğuna karar vermiştir, ayrıca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin eksik uygulanması tespit edilse dahi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma sebebi yapılmayarak hüküm oybirliğiyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/15520 E.  ,  2025/18134 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3007 E., 2022/1034 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama
I- Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin "delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, zararın karşılanması için süre tanınmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/166 Esas, 2012/498 Karar sayılı kararında da 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.