Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarında istinaf reddi kararını onamıştır.
Özet: Bu kararda, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemi, Ceza Muhakemesi Kanununun 286/2-a maddesi uyarınca temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle usulden reddedilmiştir. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ise esastan incelenmiş; sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, eylemin baskı altında yapıldığı, takdiri indirim nedenlerinin göz ardı edildiği ve çalınan malın değerinin azlığına ilişkin itirazları hukuka uygun bulunmamıştır. Yargıtay, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddederek ilk derece mahkemesi kararını onayan hükmünde hukuka aykırılık tespit etmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/489 E., 2022/612 K.SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zara verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2022/489 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin "etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın eylemini diğer sanıkların baskısı ile yaptığını ve hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 28. maddesi hükümleri gereğince ceza verilmemesi gerektiğine, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmadığına, öncelikle beraat, aksi durumda aynı Kanun'un 145. maddesi hükümlerinin uygulanması sureti ile ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi talebine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Cizre 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.