Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın onadığı hükme karşı, sanık müdafiinin ikrarın yeterli delil olmadığı gerekçesiyle yaptığı temyiz başvurusunu reddederek kararı onamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin yeterli delil olmadığı, ikrarın bağlayıcı delil sayılamayacağı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiği gerekçeleriyle yaptığı istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, kararın temyiz edilmesi talebi incelenmiştir. Yargıtay, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde ve bu hükme yönelik istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararında herhangi bir hukuka aykırılık tespit etmeyerek, sanık müdafiinin temyiz nedenlerini yerinde görmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının oy birliğiyle onanmasına hükmetmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/14243 E.  ,  2025/18131 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1393 E., 2022/1430 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı, buna karşın sanığın ikrarı kapsamında cezaya hükmedildiği, ceza hukukunda ikrarın bağlayıcı bir delil olmadığı, mahkemenin ceza verilebilmesi için yeterli bilgi, belge ve delili toplaması, bunların olmaması halinde ise "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince karar vermesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.