Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararını onarken sanık müdafiinin temyiz itirazlarını reddetti.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçuna ilişkin ilk derece mahkemesi kararında ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararında TCKnın 62, 145, 168. maddelerinin uygulanmaması, gerekçe eksikliği, 700 TLnin ispatlanamaması ve hayatın olağan akışına aykırılık gibi gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusunun, hükümde ve istinaf kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ve ileri sürülen temyiz nedenlerinin yerinde görülmediği gerekçeleriyle esastan reddedilerek Bölge Adliye Mahkemesinin kararının onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/14233 E.  ,  2025/18130 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1035 E., 2022/1153 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "TCK'nın 62, 145, 168. maddelerinin uygulanması gerektiği, istinaf kararında herhangi bir gerekçe bulunmadığı, 700,00 TL'nin mevcudiyeti salt şikâyetçinin beyanından ibaret olup dosyada beyanı doğrular nitelikte delil bulunmadığı, sıradan bir günde gece bekçiliği yapan bir şahsın cüzdanında 700,00 TL nakit para bulundurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.