Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinafta onanması sonrası sanık müdafiinin delil eksikliği ve kamera görüntüleri yorumuna dayalı temyizini esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan hakkında mahkûmiyet kararı verilen sanık hakkındaki hükme karşı yapılan istinaf başvurusu bölge adliye mahkemesince esastan reddedilerek onanmış, sanık müdafiinin somut delil yetersizliği ve kamera kayıtlarının mahkûmiyet için yeterli olmadığı yönündeki temyiz itirazları incelenmiş; ancak, bölge adliye mahkemesinin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle hükmün onanmasına oy birliğiyle karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/16107 E.  ,  2025/18103 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1168 E., 2022/1757 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, şikâyetçinin beyanları haricinde sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, kamera görüntülerinin işyerinin dışına çıkarken ki görüntüler olduğuna, görüntülerde sanığın iş yerinden koşarak uzaklaştığına dair görüntü bulunmadığına, olsa bile bunun sanığın mahkûmiyeti için yeterli delil olamayacağına, iş yeri içerisinde olay anını gösteren görüntü bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Büyükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.