Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve şüpheden sanık yararlanır itirazlarını reddederek onadı.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı sanık ve müdafiinin, olayın sanık tarafından işlendiğine dair kesin delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiği, çalınan eşyanın değerinin az olduğu ve suç işleme kastının hayatın olağan akışına aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları, yapılan incelemede yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve ilk derece mahkemesinin sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunarak onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2024/16825 E.  ,  2025/20466 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/523 E., 2024/591 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nin temyiz isteminin, gerçekleşen olay ile alakasının olmadığına, somut olayı kendisinin gerçekleştirdiğine dair haricen bir tutanak, swap örneği veya parmak izinin bulunmadığına, kendisine karşı kesin katî bir delil olmadığına ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, suça konu olay ile ilgili kesin bir delil olmamasına rağmen şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken mahkemenin suça ilişkin hapis cezası vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki tüm ifadelerinin aynı doğrultuda olduğuna, samimi beyanda bulunmak suretiyle maddi gerçeği ortaya çıkardığına, sanığın aslında mağdur konumunda olduğuna, ayrıca suç tarihinde sanığın zaten dışarı yeni çıktığına, dolayısıyla yeniden suç işleme kastıyla ufak bir şey çalmak suretiyle içeri girmek istemesinin hayatın olağan akışına aykırı olacağına, yargılama konusu çalınan eşyanın maddi değeri göz önüne alındığında değerinin az olduğuna, sanık hakkında ilgili kanunî düzenleme doğrultusunda ceza verilmesinden vazgeçilmesi ya da cezada indirim yoluna gidilmesi gerekmekte iken kesin delil olmamasına karşın şüpheye yer verecek biçimde sanığın atılı suçu işlediği kanaatiyle cezalandırılmasına karar verildiğine, yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.