Yargıtay 2. Ceza Dairesi: Mala zarar verme suçunda kesin adli para cezası ve hırsızlıkta usul eksikliği temyiz retleri ile hırsızlık mahkumiyetlerinin delil yönünden incelemesi.
Özet: İncelemede, mala zarar verme suçundan Bölge Adliye Mahkemesince doğrudan verilen adli para cezalarına yönelik temyizlerin, miktarları nedeniyle kesin olduğu gerekçesiyle reddedildiği; hırsızlık suçundan sanığın temyiz talebinin süresinde ek gerekçe sunmadığı için reddedildiği; ancak sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin hırsızlık suçundan Bölge Adliye Mahkemesince artırılan hapis cezalarına karşı, suçun işlendiğine dair somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın istikrarlı olarak suçu reddettiği ve hatalı değerlendirme yapıldığı iddialarına dayanan temyizlerinin ise esastan incelenmek üzere kabul edildiği görülmüştür.
2. Ceza Dairesi         2025/13048 E.  ,  2025/20468 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/245 E., 2021/835 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeni hüküm tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk derece mahkemesince mala zarar verme suçundan sanık hakkında 1 yıl hapis, suça sürüklenen çocuk hakkında 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verildiği, sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafileri ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince hükümlerin kaldırılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 2.000,00 TL adli para cezası, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca doğrudan 1.320,00 TL adli para cezasına hükmedildiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 272/3-a maddesi uyarınca, "hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi Kararları" kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık ...'ın, hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2019/245 Esas, 2021/835 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunduğu; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.01.2025 tarihli ilâmı üzerine, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapıldığı, ancak sanığın aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre için sebep içeren temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, REDDİNE,
III- Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. Maddelerince hükmolunan 6 yıl hapis cezası ile suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 31/3. maddeleri uyarınca verilen 4 yıl hapis cezasını o yer Cumhuriyet savcısı ile müdafiler tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına yönelik verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın soruşturmanın başından itibaren tüm aşamalarda istikrarlı bir şekilde olayı anlattığına, kendisinin hırsızlık suçunu işlemediğini ifade ettiğine, olayda herhangi bir suçüstü halinin de bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan arındırılmış kesin ve inandırıcı deliller olmadığından beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğine dair herhangi somut delil mevcut olmadığına, Mahkemece iddia edilen olguların bir çoğunun değerlendirilmeden ve katılanın soyut ve duyuma dayalı, gerçek dışı beyanları gerekçe gösterilerek ceza tesisine gidildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.