Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının Yargıtayca temyiz incelemesi sonucunda, tekerrür ilamındaki yazım hatası ve sabıka kaydı farklılığının hükmü etkilemediği gerekçesiyle oybirliğiyle onanmasına dair karar.
Özet: Hırsızlık suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde, bozma sonrası yapılan yargılamada toplanan delillerin ve mahkemenin takdirinin yerinde olduğu; bir sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın esas numarasındaki yazım hatasının düzeltilebilir nitelikte bulunduğu ve tekerrüre esas alınan ilamda farklılık olmasına rağmen sonuç ceza ile kesinleşme tarihlerinin aynı olması sebebiyle bu hususun bozma nedeni yapılmadığı; neticede temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/10113 E.  ,  2025/20729 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/179 E., 2021/238 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın esas numarasının yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin bozma ilâmının sanıklar hakkında uygulanan tekerrür ilâmlarına yönelik olmamasına rağmen sanık ... hakkında bozma kararından önce tekerrüre esas alınan ilâmdan farklı olan sabıka kaydı tekerrüre esas alınmışsa da her iki ilâmın sonuç cezası ve kesinleşme tarihlerinin aynı olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.