Yargıtay 9. Ceza Dairesi, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararındaki usul eksikliğini düzelterek esastan onadı.
Özet: Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından delil yetersizliği nedeniyle beraat etmesi ve bu kararın bölge adliye mahkemesince onanması üzerine yapılan temyiz başvurusunda, Yargıtay, beraat hükmünün esasını yerinde bulmasına karşın, ilk derece mahkemesinin kararında beraat maddesini belirtmemesi şeklindeki hukuki eksikliği, yeniden yargılama gerektirmeyen bir düzeltme olarak kabul ederek, ilgili kanun maddesinin eklenmesi suretiyle hükmü düzeltip onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/127 E., 2017/197 K.SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılanlar Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle eksik inceleme ile karar verildiğine, katılan mağdurenin beyanlarının tutarlı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine, olaya ilişkin cebir ve tehdit bulunmadığı düşünülse bile eylemlerin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağına ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda "sanığın atılı suçları işlediği yönünde cezalandırılması için, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" gerekçesiyle beraat hükümleri kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230/2. maddesine muhalefet edilmesi Dairemizce düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/237 Esas, 2016/426 Karar sayılı hükmünde yer alan "Sanık ...'nın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin, inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediğinden sanığın müsnet suçlardan ayrı ayrı" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2025 tarihinde karar verildi.