Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen mahkumiyete yönelik sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadığı içtihat.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararında yeterli somut delil bulunmadığı ve muhafaza altındaki eşya hakkında hırsızlık ile nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu yönündeki temyiz itirazları incelenmiş olup, yapılan değerlendirme sonucunda sanığın şikayetçiye yönelik hırsızlık eyleminden kurulan hükümde isabetsizlik bulunmadığı, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir; bu sebeple sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/15591 E.  ,  2025/18773 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/321 E., 2022/409 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut ve yeterli delil bulunmadığı, muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ayrı ayrı cezaya hükmedilmiş olmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.