Hırsızlık ve konut dokunulmazlığı ihlali suçlarında, konut ihlali temyiz edilemezlik nedeniyle temyiz istemi reddinin onanması ve hırsızlık hükmünün temyizlerinin reddiyle onanması.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararların temyiz incelemesinde, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin ek kararın kanunen temyiz edilemez olması nedeniyle temyiz isteminin reddi uygun bulunurken, hırsızlık suçuna yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin; delil yetersizliği, eksik inceleme, TCK 62. maddenin uygulanmaması ile sanığın önceki eylemlerinin de cezalandırılması gerektiği yönündeki temyiz itirazları, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararında hukuka aykırılık görülmediğinden reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/13824 E.  ,  2025/22496 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/557 E., 2022/70 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, onama
Müştekinin ilk celseye katılma talebi olduğu ve bu hususta karar verilmemesi nedeniyle, katılan olarak kabul edilerek yapılan incelemede;
I. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 03.03.2022 tarihli ek karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.03.2022 tarihli ve 2020/557 Esas, 2022/70 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.03.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
II. Hırsızlık suçuna yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yasal kesin delil bulunmadığına, TCK'nın 62. maddesi uygulanmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, alt sınır üzerinden ceza verildiğine, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın suç tarihinden 15 gün öncede katılanın evine girip hırsızlık yapamadan çıktığını, bu eylem sebebiyle de ayrıca cezalandırılması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.