Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararını onarken, sanık müdafiinin temyiz sebeplerini reddedip tekerrür hükmü eksikliğini bozma nedeni saymamıştır.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafiinin, sanığın hata hükümlerinden yararlanması gerektiği ve olayın gece vakti gerçekleşmediği yönündeki temyiz itirazları yerinde bulunmayarak reddedilmiş, istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararı hukuka uygun görülerek onanmıştır; ancak sanığın tekerrür hükümleri kapsamında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin belirtilmemesi hususu, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/25418 E.  ,  2025/22316 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2168 E., 2023/1718 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın hata hükümlerinden faydalanması gerektiğine ve olayın gece vakti gerçekleşmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilâmda da mükerrir olduğu hâlde, 5275 sayılı Kanun'un 108/3-f. son cümlede yer alan "Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir" düzenlemesine rağmen cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 42. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.