Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanık müdafiinin delil yetersizliği ve masumiyet iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusunu esastan reddederek bölge adliye mahkemesi kararını onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, müvekkili hakkında verilen hırsızlık mahkumiyetinin eksik inceleme, yetersiz somut delil, sanık beyanlarının dikkate alınmaması, katılanın soyut ifadelerine dayalı olması ve şüphenin giderilmemesi gibi hukuka aykırılıklar içerdiği yönündeki temyiz istemi, yapılan değerlendirmede hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilerek, esastan reddedilip bölge adliye mahkemesinin onama kararının yerinde olduğu hükme bağlanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/14679 E.  ,  2025/18049 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2009 E., 2022/1527 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin kararın eksik ve hatalı inceleme sonucu verildiğine, dosya kapsamında müvekkili sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, müvekkilinin hırsızlık yapmadığını, para ve cep telefonu çalmadığını, yanındaki arkadaşının bu suçu işlediğini, yine de mevcut zararı gidermek istediğini beyan ettiğine, müvekkilinin ifadesi dikkate alınmayarak yeterli ve gerekli inceleme yapılmadan sanık hakkında 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiğine, sadece katılanın soyut beyanları dikkate alınarak karar verildiğine, olayın şüphede kaldığına ilişkin olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.