Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyetin istinaf sonrası onanmasının hukuka uygun olduğunu belirterek sanık ve katılan temyiz başvurularını reddetti.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik hem sanık müdafiinin hırsızlık fiilini gerçekleştirmediği, çalıntı mal olduğunu bilmediği ve beraat etmesi gerektiği yönündeki itirazlarını, hem de katılan vekilinin cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi taleplerini değerlendirmiştir; yapılan inceleme neticesinde, ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararında bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varılarak, her iki tarafın temyiz nedenleri de reddedilmiş ve hırsızlık hükmü onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/24765 E.  ,  2025/22270 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2016 E., 2023/1928 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''sanığın hırsızlık yapmak veya suç eşyasını satın almak amacıyla gerçekleştirmiş olduğu bir fiilinin bulunmadığına, sanığın hurdacılık yaptığına, olay günü diğer sanıkların hurdamız var demesi üzerine olay yerine gidip diğer sanıkların bahsettiği kombileri aldığına, kombilerin çalıntı olduğunu bilmediğine, hırsızlık yapacak olan bir kişinin plakası açık bir biçimde kendi aracıyla olay yerine gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, söz konusu iş yerinde tadilat olması ve kombilerin hurda ve parça halde olması sebebiyle kombilerin çalıntı olduğunu ve hırsızlık yapıldığını anlamasının mümkün olmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasının hatalı olduğuna, diğer şahıslar yönünden yeterli araştırma yapılmadan haksız yere sanığın cezalandırıldığına, sanık iş yerine girmediğinden ve iş yerine giren diğer sanıkların da hırsızlık yaptığına dair bir bilgisi bulunmadığından iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın hatalı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve yüksek ceza tayin edildiğine, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak gerekli araştırmanın yapılmasına ve sanığın beraatine karar verilmesine'' , katılan vekilinin temyiz isteminin ise;''sanığın yanındaki iki kişi ile birlikte katılanın sahibi olduğu düğün salonundaki kombileri çaldığının sabit olduğuna, sanığın kastının yoğunluğu göz önüne alınarak alt hadden uzaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken sanık hakkında alt hadden hüküm kurulmasının hatalı olduğuna, verilen kararın bozularak sanığın alt hadden uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın merciinde incelenerek reddine karar verildiğinden ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf incelemesine konu edilmediği gibi anılan karar temyiz kapsamına dahil edilmemiştir.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.