İlk derece mahkemesince beraat eden sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetinin Yargıtay 11. Ceza Dairesince onanması.
Özet: İlk derece mahkemesinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verdiği beraat kararını, istinaf başvurusu üzerine kaldıran ve sanığı 2 yıl 6 ay hapis ile 6.000 TL adli para cezasına mahkum eden bölge adliye mahkemesinin hükmü; sanık müdafiinin faturalı işlemler, günlük sayımlar ve bilirkişi raporuyla zararsızlık iddialarına dayalı temyiz itirazlarının, yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunluk, toplanan delillerle eylemin sübutu ve kararın kesin verilere dayanması gerekçeleriyle Yargıtay tarafından reddedilerek oy birliğiyle onanmıştır.
11. Ceza Dairesi         2021/40551 E.  ,  2025/14833 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1165 E., 2020/1642 K.
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli kararı ile; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatine karar verilmiştir.
2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 13. Ceza Daresinin, 08.10.2020 tarihli ve 2019/1165 Esas, 2020/1642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle duruşma açılmasına karar verilerek ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 155/2,43,62,52,53 üncü maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, ürünlerin haftalık bazda faturalı olarak bayilere gönderildiğini, günlük sayımın yapıldığını, her gün z raporları alındığını ve muhasebeciye gönderildiğini para alıp üst vermede personelin katkısının olduğunu, bilirkişi raporuna göre de zararın oluşmadığını, gerekçenin yeterli olmadığına, kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.