Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sanığın mağdurların kamu görevlisi olmadığını, şikayetten vazgeçildiğini ve eşiyle ilgili konuştuğunu iddia ettiği hakaret suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf reddi kararını hukuka uygun bularak temyiz istemini esastan reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince mahkum edilen ve istinaf başvurusunun reddedilmesiyle hükmün kesinleşmesine karşı yapılan temyiz başvurusunda, sanığın mağdurların kamu görevlisi olduğunu bilmediği, şikayetten vazgeçildiği, doğrudan hakaret etmediği, eski eşiyle ilgili konuştuğu ve beraat etmesi gerektiği yönündeki iddiaları üst mahkeme tarafından değerlendirilmiş; dosya kapsamı, sanık savunması ve mağdur anlatımları ışığında ilk derece ve istinaf mahkemelerinin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/610 E., 2023/3507 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; mağdurların kamu görevlisi olduğunu bilmediğine, şikayetten vazgeçildiğine, mağdurlara yönelik hakareti olmadığına ayrıldığı eşi ile alakalı konuştuğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇESanık savunması, mağdur anlatımları, Ulus Asliye Ceza Mahkemesi 2022/5 Esas sayılı dosyasının 18.05.2022 tarihli duruşma tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ulus Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.02.2026 tarihinde karar verildi.