Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetini onarken, konut dokunulmazlığını zamanaşımından düşürüp kişiyi hürriyetinden yoksun kılmayı nitelikli halin hatalı uygulanmasından bozduğu içtihat.
Özet: Yüksek mahkeme, sanıklar hakkında yerel mahkemece verilen kararları değerlendirerek, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kamu davasının düşmesine hükmedilmesi gerektiğini belirterek ilgili mahkumiyet kararını bozarken; hırsızlık suçundan kurulan hükmü uygun bularak onamış; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ise mağdura yönelik cebir unsuru bulunmadığından eylemin TCK 109/2 yerine 109/1 maddesine uyduğunu tespit ederek bu yöndeki mahkumiyet kararını da bozmuştur.
2. Ceza Dairesi         2025/1899 E.  ,  2025/18013 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1058 E., 2024/1117 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, kişiyi hürriyetinden yoksun
kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde
Sanıkların konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 119/1-c maddeleri uyarınca öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, ikinci karar tarihi olan 18.12.2024 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden düşme kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ile ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde
Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Şikâyetçi ...'in beyanlarına göre, sanıkların olay günü daire kapısını dışarıdan tutarak şikâyetçinin evden çıkmasını engelledikleri olayda, cebrin mağduru şahsına yönelik olmaması nedeniyle sanıkların eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu nitelikli haline cebir unsuru olarak vücut vermediği, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 109/1. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 109/2. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanıklar ... ile ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Dörtyol 3. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.