Orman Kanununa muhalefet suçundan beraat eden sanığın istinafta mahkumiyet kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından temyiz başvurusu reddedilerek onanması.
Özet: Sanık hakkında orman kanununa muhalefet suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmünün, bölge adliye mahkemesi tarafından kaldırılarak sanığın mahkumiyetine ve adli para cezasına hükmedilmesi üzerine, sanığın bu kararı temyiz etmesiyle yüksek mahkeme, yargılama sürecinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığını, delillerin yeterli olduğunu ve mahkumiyet kararının hukuki ve yasalara uygun olduğunu belirterek, temyiz istemini esastan reddederek bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmünü oy birliğiyle onamıştır.
7. Ceza Dairesi         2023/15480 E.  ,  2025/13947 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1501 E., 2022/885 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2019 tarihli ve 2018/502 Esas, 2019/262 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 sayılı Kanun) 93. maddesine muhalefet suçundan açılan davada beraatine karar verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2019/1501 Esas, 2022/885 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50, 52... . maddeleri uyarınca 7.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, zeytin fidanlarının müsaderesine, devam eden eylemi nedeniyle sanık hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz sebepleri; suça konu yerin kendisine ait olmadığına, taşınmazın kendisine miras kaldığını bildiğine, bilirkişi raporunun savunması ile örtüştüğüne, suç işleme kastı olmadığına, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet etmediği halde cezalandırılmasının ve hakkında suç duyurusunda bulunulmasının hatalı olduğuna, zeytin ağaçlarından bu dava nedeniyle faydalanmadığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın yokluğunda verilen hükmü 18.07.2022 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tutanak tarihi olan "30.11.2016" yerine "24.11.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.