Yargıtay 2. Ceza Dairesi, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin karşılıksız yararlanma suçundan verdiği mahkûmiyet kararını temyiz incelemesi sonucunda onamıştır.
Özet: Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz incelemesi sonucunda, sanığın hükmün hukuka aykırı olduğu, maddi gerçeği yansıtmadığı ve varsayıma dayandığı yönündeki tüm itirazları, yapılan değerlendirmede yerinde görülmemiştir; zira ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararında usul ve yasaya aykırı herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hüküm hukuka uygun bulunarak temyiz istemi esastan reddedilmiş ve verilen karar onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/10617 E.  ,  2025/20426 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/410 E., 2025/1329 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz talebinin hakkındaki kararın maddi gerçeğe ve dosya kapsamına uygun olmadığı, sorumlu olduğuna dair varsayıma dayalı bir kanaat oluştuğu, sorumlu olmadığı bir zararı ödemek istemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.