Yargıtay 7. Ceza Dairesi, 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçunda kesinleştirme tarihi düzeltme talebinin reddine ilişkin ek kararın temyiz edilemezliğini belirterek dosyayı incelemeksizin iade etmiştir.
Özet: Tütün kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşme tarihinin düzeltilmesi talebinin yerel mahkemece reddedilmesi sonrasında, sanık müdafiinin bu red kararına karşı yaptığı temyiz başvurusu, söz konusu ek kararın temyizi mümkün bir hüküm niteliğinde olmayıp itiraz merciince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yüksek mahkemece incelenmeksizin iade edilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/263 E., 2014/719 K.SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefetHÜKÜM : MahkumiyetEK KARAR : Sanık müdafiin kesinleştirme tarihinin düzeltilmesi talebinin reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iadeYerel Mahkemece verilen 26.03.2025 tarihli ek kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2011/263 Esas, 2014/719 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu, kararın Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.03.2019 tarihli ve 2018/3367 Esas, 2019/28582 Karar sayılı ilamıyla temyiz talebinin reddine karar verilerek kesinleşmesinden sonra yapılan uyarlama yargılaması neticesi Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2020 tarihli ve 2020/175 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezasına hükmolunduğu, Gümrük İdaresi vekilinin itirazı üzerine Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/69 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilerek hükmün 05.05.2021 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafiin 20.03.2025 tarihli dilekçesi ile; Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2014 tarihli ve 2011/263 Esas, 2014/719 Karar sayılı kararına ait kesinleştirme tarihinin düzeltilmesi talebinde bulunduğu, Mahkemenin 26.03.2025 tarihli ek kararı ile sanık müdafiin talebinin reddine karar verildiği anlaşıldığından, anılan kararın kesinleşmesinden sonra Mahkemece verilen ek kararın temyizi kabil hüküm mahiyetinde olmadığı ve itiraz merciince değerlendirilmesi gereği gözetilerek, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.