Danıştay 4. Daire, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinde belirlenen parasal sınırın altında kalan Bölge İdare Mahkemesi kararları için temyiz istemini incelemeksizin reddetti.
Özet: İdari Yargılama Usulü Kanununun 46. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde 2024 yılı için belirlenen 920.000 TLlik temyiz parasal sınırının altında kalan 30.100 TLlik maddi ve manevi tazminat davası konusu uyuşmazlıkta, istinaf başvurusunun reddine ilişkin bölge idare mahkemesi kararının kesin nitelikte olması ve bu parasal değerin temyize kapalı olması nedeniyle davacının temyiz istemi incelemeksizin reddedilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/4193Karar No : 2024/8255 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ... 2- ... Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. ... 3- ... Büyükşehir Belediye BaşkanlığıVEKİLİ : Av. ... 4- ... Başkanlığı VEKİLİ : Av. ... 5- ... BakanlığıVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TETKİK HÂKİMİ : ...DÜŞÜNCESİ : 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde belirlenen miktarı aşmayan davalar hakkında İdare Mahkemesince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge İdare Mahkemelerince verilen kararların (2024 yılı için 920.000,00-TL) temyiz edilemeyeceği, söz konusu kararların temyize tabi olup olmadığının belirlenmesinde ise, 2577 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesi karar tarihinin esas alınmasına yönelik düzenleme dikkate alındığında, davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:İNCELEME VE GEREKÇE :2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (6545 sayılı Kanunla değişik) 45. maddesinin altıncı fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu düzenlenmiştir.Aynı Kanun'un olay tarihinde yürürlükte bulunan 46. maddesinin birinci fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği belirtilmiş; aynı fıkranın (b) bendinde ise, konusu yüz bin Türk Lirasını (anılan Kanunun Ek 1. maddesine göre 2024 yılı için 920.000,00-TL) aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemelerinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmıştır.İstinaf başvurusunun idari yargılama hukukunda yeni bir kanun yolu olarak getirildiği 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un gerekçesinde; tahdidi olarak sayılan konular dışındaki davaların Bölge İdare Mahkemelerinde istinaf incelemesi neticesinde kesinleşeceği belirtilmiştir.Anılan mevzuat hükümleri ve 6545 sayılı Kanunun gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde belirlenen miktarı aşmayan davalar hakkında idare mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararların kesin olduğu; dolayısıyla, bu kararların temyiz istemine konu edilemeyeceği sonucuna ulaşılmaktadır.Bu hukuki durum karşısında; dava konusu tutarın (100,00-TL maddi, 30.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere) toplam 30.100,00-TL olduğu ve 2024 yılı için belirlenen temyiz sınırının altında kaldığı dikkate alındığında, işbu davaya ilişkin olarak verilen İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle;1. TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,2. Davacının adli yardım isteminin kabulü sebebiyle temyiz aşamasında yatırılmayan temyiz harçları ile posta giderinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 339. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tahsili için Mahkemesince ilgili merciine müzekkere yazılmasına,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de İdare Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın İdare Mahkemesine gönderilmesine, 31/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.