İkinci Ceza Dairesi, hırsızlık mahkûmiyetini, suçun gece vakti işlenmesine dair şüphe ve lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yükletilememesi nedenleriyle bozdu.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanık hakkındaki hüküm, suçun gece vakti işlendiğine dair şüpheye rağmen Türk Ceza Kanununun 143. maddesinin hatalı uygulanması, tanık beyanları ve güneş batış saati gibi delillerle suçun işlendiği saate ilişkin çelişkilerin varlığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin göz ardı edilmesi ile lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yüklenemeyeceği hususunun dikkate alınmaması nedenleriyle bozulmuştur.
2. Ceza Dairesi         2025/5934 E.  ,  2025/21871 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/779 E., 2024/709 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararda maddi vakıa olarak yapılan kabulün şikâyetçinin çelişkili beyanlarına dayandığı, şüpheden sanık yaralanır ilkesi gereği sanık lehine yorumlanması gerektiği, suçun gece vakti işlendiğinden bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinde belirtilen nitelikli halin uygulandığı, ancak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince bu nitelikli halin uygulamamasına, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin olayda değerlendirilmediği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Şikâyetçinin beyanına göre suçun saat 19.00 sıralarında işlendiği, tanık ...'in saat 18.30 sıralarında olay yerinde sanık, diğer tanık ... ve şikâyetçiyi gördüğü yönündeki beyanı, yine dosya kapsamında bilgi sahibi olarak beyanına başvurulan ...'ın saat 18.45 sıralarında olay yerinde bulunduğu, arkadaşı olan şikâyetçi ile bir süre konuşup ayrıldığı ve bu sırada iş yeri içinde sanığın tek başına oturduğuna dair beyanı ile sanığın iş yerinde saat 17.00-18.00 sıralarında bulunduğuna ilişkin beyanı, suç saatini tespit eden başkaca bir delilin bulunmadığı, suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre güneşin saat 17.52'de battığı ve gece vaktinin saat:18.52'de başladığının anlaşılması karşısında; atılı suçun gece vakti işlendiğine ilişkin şüphe olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanamayağının gözetilmemesi,
2. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.