Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin soruşturma ifadenin müdafisiz alınması ve delil yetersizliği temyiz itirazlarını reddederek hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararını oybirliğiyle onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, müdafisiz ifade alınması, soyut beyana dayalı delil yetersizliği, şikayetçi beyanlarının hırsızlık suçuyla ilgisizliği ve faillerle arkadaşlık iddiasının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları değerlendirilmiş olup, bozma sonrası yapılan yargılama, dosya içeriği ve gösterilen gerekçeler doğrultusunda, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık tespit edilmediğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenleri reddedilerek, ilk derece mahkemesinin usul ve yasaya uygun kararı onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/8922 E.  ,  2025/21849 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/210 E., 2025/214 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafîinin temyiz isteminin; sanığın soruşturma aşamasındaki ifadenin müdafisiz alındığına, şikâyetçinin soyut beyanı dışında sanığın suçu işlediğine esas alınabilecek delil bulunmadığına, şikâyetçinin sanık hakkındaki beyanlarının hırsızlık suçuna ilişkin olmadığına, sanığın hiçbir aşamada olayın failleri ile arkadaş oldukları yönünde beyanı bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozma sonrasında yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 26. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.