Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararının Yargıtayca onanması ve temyiz itirazlarının reddi.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yargılanan sanık hakkında, ilk derece mahkemesinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verdiği beraat kararını kaldırıp sanığa 10 ay hapis cezası veren bölge adliye mahkemesi kararını hukuka uygun bularak onamış; sanık müdafiinin mağdur beyanındaki değişiklik nedeniyle cezanın ağırlaştırıldığı ve suç vasfının yanlış belirlendiği yönündeki temyiz itirazlarını reddederek, ikinci defa mükerrir sanıklar için denetimli serbestlik ve koşullu salıverilme sürelerine ilişkin yeni yasal düzenlemelerin infaz aşamasında gözetilmesi gerektiğini belirtmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/18275 E.  ,  2025/21840 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2643 E., 2022/2694 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeniden mahkûmiyet kararı verilmesine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla anılan suçun temyiz edilebilir olduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, katılanın ilk derece mahkemesindeki beyanında suça konu motosikletin binanın önündeki kaldırım kenarında olduğunu ifade ettiği, sonradan değişen beyanına göre istinaf mahkemesince daha ağır şekilde cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfının TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.