Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçunda istinaf kararını onarken, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunda temyiz başvurusunu itiraz merciine iade kararı.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının istinaf başvurusunun reddine ilişkin karara karşı itiraz kanun yolunun açık olması nedeniyle bu kısım dosyası incelenmeksizin mahalline iade edilirken, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin pişmanlık ve zararı giderme iddialarıyla yapılan temyiz başvurusu, hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesince verilen karar onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/13924 E.  ,  2025/20170 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2818 E., 2022/228 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama
I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile ilgili olarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla sanık müdafinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın Tebliğname'ye uygun olarak, incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın pişmanlığını dile getirerek zararı giderdiği nazara alındığında usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiği ve ayrıntılı olarak irdelenmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.